Het eindoordeel is.

Voor mijn fotoproject heb ik een samenhangende serie gemaakt van tien foto's. De beoordeling was door mijn medecursisten. Ze mochten één foto uitkiezen die ze het beste vonden. De foto met de fietsen uit mijn vorige blog werd het vaakst genoemd. Maar ook deze scoorde veel punten. Beide foto's heb ik op de laatste cursus dag gemaakt. Het was dus echt leren.

Op reis met mijn medefotografen

Ik heb de laatste activiteit voor mijn fotocursus afgerond. Die bestond uit het geven van feedback aan negen medecursisten op hun eindproject. Ik ben nu klaar, maar het lijkt net of ik een lange reis gemaakt heb, meegenomen door mijn medefotografen. In de series van anderen heb ik het volgende gezien.
  • Enorme bomen in een natuurpark in America.
  • Openhartige portretten van mensen aan het werk in India.
  • Dansers, muzikanten en toneelspelers uit Londen
  • Landschappen gemaakt in de achtertuin, maar bijgekleurt tot dromen.

Kritiek

"Fellow Learners" . De docent in de video van mijn foto cursus liet een duidelijke stilte vallen. Hij bereidde ons voor op een belangrijk punt. "Ik ga het hebben over kritiek. In het normale leven heeft dat geen goede naam, het word je ontmoedigd om te doen. Maar om betere foto's te kunnen maken moeten we ons er in oefenen". Vervolgens zette hij de structuur uiteen waarmee we over onze foto's konden praten.

Hidden landmarks

Voor mijn praktijk opdracht heb ik gekozen voor het genre <em>Urban Photography</em>. Ik maak de foto's in Culemborg. Als anderen foto's maken voor onze stad kiezen ze vaak de drie volgende onderwerpen, de brug, het stadhuis en de stadstoren. Dat zijn onze officiële bezienswaardigheiden (in het engels "Landmarks"). Waarom juist deze drie? Voornamelijk omdat hier al heel foto's van gemaakt zijn. Ze zitten zo in ons collectief geheugen.

Draai je om, kijk omhoog

Ik ben opnieuw begonnen aan de praktijk opdracht van mijn fotocursus (de vorige keer moet ik helaas halverwege afbreken). In de cursus wordt je gestimuleerd om je nieuw werk te maken, proberen te voorkomen dat je iedere keer hetzelfde foto's herhaald. Dat gebeurt met oefeningen. Eén daarvan is "Draai je om". Zodra je een iets ziet dat perfect is voor een foto, waar alles op staat zoals je het hebben wil, draai je om . Vaak zie je iets wat je niet gekozen heeft, en waar je niet direct een foto in ziet. Dan kost het inspanning er toch een te maken.

In hetzelfde frame

Deze foto is het resultaat van een oefening voor een fotocursus. Opdracht was om na te denken over het frame. Wat breng je hierin bij elkaar. Als fotograaf kun je hier een keuze in maken. Maar als de foto gemaakt denkt de kijker dat het bij elkaar hoort. Hier vind ik de vorm van het anker en die van de brug mooi. Dat er een trein langskwam was gelukkig toeval.

De brug in de bush

De brug van Culemborg is vaak gefotografeerd. Het leuke van deze foto is dat er geen water op staat, de brug lijkt boven het natuurlandschap te zweven. Om de vervreemding te benadrukken heb ik hem omgezet naar zwart wit.

De foto die iedereen maakt

De boer schudde zijn hoofd toen ik deze foto maakte. Ik was niet de eerste toerist die zijn camera tevoorschijn haalde om deze eend vast te leggen. Zijn moeder had er in gereden en na haar overlijden had hij hem achter in de tuin gezet.
En inderdaad, iedereen maakt deze foto, hij hoort bij Frankrijk. En omdat de benadrukken heb ik voor de bewerking een retro filter gebruikt. Maar nu heb ik hem gemaakt.

Klaslokaalbingo

Terwijl mijn collegaopvoeders zich zorgen maken over de hoeveelheid impulsen die onze jeugd tegenwoordig moet verwerken, klaagt mijn jongste dochter over verveling op school. Gisteren hebben we gewerkt aan een tegenmaatregel. Deze heet klaslokaal bingo. Ik geef hier het recept. Dat bestaat uit het volgen van een spel met de naam _klaslokaalbingo_. Ik geef hier de regels: _Stap 1_: Bepaal wat een saaie les is.

Pagina's