Fotograaf

Fotograferen is mijn verwaarloosde hobby. Dat wil zeggen dat ik er graag meer tijd aan zou besteden om betere foto's te maken. Het liefst fotografeer ik mensen. Dat maakt de foto's toegankelijk; wij mensen hebben ervaring met naar mensen kijken.

Een foto vertelt een verhaal. Ik probeer altijd die foto te maken (of later uit de andere foto's te selecteren) die helpt om over een bepaald moment te vertellen of het terug in herinnering te roepen.

Deze hobby is ook begonnen met het maken van foto's van mijn kinderen. Als ouder is het belangrijk voor je om alles wat je mee maakt vast te houden. Maar ik heb mijn onderwerpen verbreed. Ik maak ook foto's van de toneelstukken waar ik aan bijdraag en de activiteiten van de kerk en de politieke partij waar ik lid van ben. Mensen blijven wel centraal staan, het liefst als ze zo geconcentreerd bezig zijn, dat ze geen aandacht kunnen hebben voor de fotograaf. Dan zijn ze het mooist.

Hieronder een paar van mijn foto's. Ik gebruik nu een Nikon D7000, meestal met een lens met een vast brandpunt. De laatste tijd experimenteer ik met snel licht (dwz een flits die naast de camera op een statief gezet is). Mijn foto's zijn ook te vinden op de fotosite flickr.

Het eindoordeel is.

Voor mijn fotoproject heb ik een samenhangende serie gemaakt van tien foto's. De beoordeling was door mijn medecursisten. Ze mochten één foto uitkiezen die ze het beste vonden. De foto met de fietsen uit mijn vorige blog werd het vaakst genoemd. Maar ook deze scoorde veel punten. Beide foto's heb ik op de laatste cursus dag gemaakt. Het was dus echt leren.

Op reis met mijn medefotografen

Ik heb de laatste activiteit voor mijn fotocursus afgerond. Die bestond uit het geven van feedback aan negen medecursisten op hun eindproject. Ik ben nu klaar, maar het lijkt net of ik een lange reis gemaakt heb, meegenomen door mijn medefotografen. In de series van anderen heb ik het volgende gezien.
  • Enorme bomen in een natuurpark in America.
  • Openhartige portretten van mensen aan het werk in India.
  • Dansers, muzikanten en toneelspelers uit Londen
  • Landschappen gemaakt in de achtertuin, maar bijgekleurt tot dromen.

Kritiek

"Fellow Learners" . De docent in de video van mijn foto cursus liet een duidelijke stilte vallen. Hij bereidde ons voor op een belangrijk punt. "Ik ga het hebben over kritiek. In het normale leven heeft dat geen goede naam, het word je ontmoedigd om te doen. Maar om betere foto's te kunnen maken moeten we ons er in oefenen". Vervolgens zette hij de structuur uiteen waarmee we over onze foto's konden praten.

Hidden landmarks

Voor mijn praktijk opdracht heb ik gekozen voor het genre <em>Urban Photography</em>. Ik maak de foto's in Culemborg. Als anderen foto's maken voor onze stad kiezen ze vaak de drie volgende onderwerpen, de brug, het stadhuis en de stadstoren. Dat zijn onze officiële bezienswaardigheiden (in het engels "Landmarks"). Waarom juist deze drie? Voornamelijk omdat hier al heel foto's van gemaakt zijn. Ze zitten zo in ons collectief geheugen.

Draai je om, kijk omhoog

Ik ben opnieuw begonnen aan de praktijk opdracht van mijn fotocursus (de vorige keer moet ik helaas halverwege afbreken). In de cursus wordt je gestimuleerd om je nieuw werk te maken, proberen te voorkomen dat je iedere keer hetzelfde foto's herhaald. Dat gebeurt met oefeningen. Eén daarvan is "Draai je om". Zodra je een iets ziet dat perfect is voor een foto, waar alles op staat zoals je het hebben wil, draai je om . Vaak zie je iets wat je niet gekozen heeft, en waar je niet direct een foto in ziet. Dan kost het inspanning er toch een te maken.

In hetzelfde frame

Deze foto is het resultaat van een oefening voor een fotocursus. Opdracht was om na te denken over het frame. Wat breng je hierin bij elkaar. Als fotograaf kun je hier een keuze in maken. Maar als de foto gemaakt denkt de kijker dat het bij elkaar hoort. Hier vind ik de vorm van het anker en die van de brug mooi. Dat er een trein langskwam was gelukkig toeval.

De brug in de bush

De brug van Culemborg is vaak gefotografeerd. Het leuke van deze foto is dat er geen water op staat, de brug lijkt boven het natuurlandschap te zweven. Om de vervreemding te benadrukken heb ik hem omgezet naar zwart wit.

De foto die iedereen maakt

De boer schudde zijn hoofd toen ik deze foto maakte. Ik was niet de eerste toerist die zijn camera tevoorschijn haalde om deze eend vast te leggen. Zijn moeder had er in gereden en na haar overlijden had hij hem achter in de tuin gezet.
En inderdaad, iedereen maakt deze foto, hij hoort bij Frankrijk. En omdat de benadrukken heb ik voor de bewerking een retro filter gebruikt. Maar nu heb ik hem gemaakt.

De washing-up in Taize

Deze foto wilde ik graag maken. Het n.l een bijzonder gebeuren in Taize, een groep volwassenen die elkaar niet kent, samen een grote klus uitvoerd (afwassen voor zeshonderd personen) in een primitieve keuken en daar ontzettend veel plezier in heeft.

Maar het was niet makkelijk, allemaal hindernissen n.l. weinig licht, weinig ruimte en zoveel mensen dat er altijd wel iemand op de foto staat die gek kijkt. De enige oplossing is, veel foto's maken en de goede er uitkiezen.

De kiezer vraagt aandacht

Deze foto heb ik gemaakt tijdens het lijsttrekkersdebat bij de gemeenteraadsverkiezingen in Culemborg. Hier kregen de burgers ook de mogelijkheid om vragen te stellen. Maar weinig durfden daar gebruik van de maken, maar deze jongen greep de gelegenheid om zijn zaak, jeugdwerkeloosheid, onder de aandacht te brengen. Als fotograaf sluip je dan voorzichtig rond zoekend naar de middenweg om het proces niet te verhinderen maar wel vast te leggen.

Publiciteitsfoto voor het stuk "Getuigenissen"

Dit is een foto van de spelersgroep van het stuk 'Getuigenissen'. Ik heb ze gevraagd om te poseren. Toneelspelers zijn goede modellen. Ze zijn gewend aan publiek, hebben de gave om te doen alsof dat er niet is en kunnen instructies ontvangen. Hier heb ik ze gevraagd achter zich achter het hek samen te dringen en toe doen alsof ze iets beangstigends zagen. De gezamenlijke emotie geeft eenheid in de groep en daardoor ook eenheid in het beeld. Wat wel lastig aan spelers is dat ze moeilijk stil kunnen staan.